บ่อยครั้งที่เรามักจะมีความรู้สึกแปลกๆจากการอ่านโพสต์ความรู้สึกของคนในโซเชียลฟีดของเรา

บางครั้งผมจะรู้สึกโมโหที่หลายๆคนในโซเชียลเป็นประเภทไม่สนใจความเป็นไปของโลกภายนอก ไ่ม่ว่าฝนจะตกฟ้าจะร้อง ฉันก็จะโลกสวยสดใสตลอดเวลา

ในขณะเดียวกัน ผมก็จะรู้สึกโมโหเช่นกัน ที่อีกหลายๆคนเป็นประเภทอ่อนไหวทุกอย่าง เดือดร้อนไปกับทุกอย่างที่เกิดขึ้นโดยเฉพาะในโลกโซเชียล เหมือนต้องแบกทุกข์ทั้งโลกไว้คนเดียว

แต่..ตอนนี้ผมก็เริ่มจะรู้สึกโมโหตัวเอง ว่าทำไมต้องไปมีความคิดอะไรแบบนี้กับคนอื่น ทั้งๆที่ไม่ใช่เรื่องของเราเหมือนกันที่จะต้องไปโมโหคนอื่นแบบนี้ ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม

ในโลกที่การเมือง สังคม และวัฒนธรรมของไทยกำลังตกต่ำ ทั้งวิบากกรรมจากเรื่องการบริหารจัดการวัคซีนโควิด รวมถึงพฤติกรรมของนักการเมือง (รวมถึงนักเลงที่สวมหมวกนักการเมือง) ที่เราต้องเห็นอยู่ในข่าวเช้าทุกวัน หากเรายังต้องมาบาดเจ็บจากอารมณ์ตัวเองอยู่แบบนี้ มันก็เท่ากับเป็นการซ้ำเติมตัวเองไม่ใช่หรือ..

บันทึกไว้เพื่อเป็นหลักฐานว่า เราพยายามที่จะเติบโตทางความคิดให้มากกว่าที่เป็นอยู่..

เครดิตภาพ: unsplash